denk denk

10. nov, 2019

En dan belt de dagdienst zich ziek en ben ik blij. Ik zat in de nacht en mijn besluit stond direct vast. Ik ga zelf een dag erachteraan draaien. Waarom? Zaterdag kom ik uit de nachtdienst. Dan mag ik tot maandag uitrusten en omschakelen. Dan begin ik dinsdag aan 6 vroege diensten. Dan ben ik 1 dag vrij waarna ik nog 1 late en 2 nachten erachteraan mag draaien. Nu hoef ik ipv 6 maar 5 vroege diensten en dat leek me een heerlijkheid. Ik was erg wakker en met een energiedrankje van mijn collega kon ik best nog door. En dat ging ook prima. Om half 3 ben ik naar huis gegaan en om 21 uur mijn bed ingedoken en dan is het slapen ho maar. 17 uur werken en 27 uur wakker, ik was te moe. Uiteindelijk kop thee met scheutje rum en toen ging het licht uit. Vanmorgen om 8 uur was ik wakker, maar ik ben tot 10.00 uur blijven liggen. Dan eruit en besloten dat ik om 11 uur buiten sta. Dat wordt 12.30 uur. Mijn hoofd zwabbert nog alle kanten uit van moeiigheid en ik kom niet echt op gang. Maar half 1 sta ik dan toch buiten en loop ik de polder in. Geen doel gewoon maar een stukje kijken wat lukt. Mijn lijf loopt wel dat gaat goed maar mijn hoofd is brak. Alle besluiten over de weg die ik wil gaan gaan onderweg steevast de prullenbak in. Rondje stompwijk, Buijtenpark, Leidschendam naar een vriend koffie halen in een andere wijk het komt allemaal voorbij en uiteindelijk beland ik gewoon in de stad. Het maakt niet uit vandaag want genieten kan ik niet. Malen doe ik echter wel. Het is toch eigenlijk niet oke dat ik zo blij ben om een dubbele dienst te draaien om in ieder geval 1 dag minder te kunnen werken in de volgende reeks. Ik weet dat dit een burn out rooster is. Ik had een baan gezien maar dat is maar een jaar contract en ik moet een vast contract hebben. Maar ook bleek ik wat de roosteraar zei geen 20 uur in de min te staan maar gewoon 2 uur in de plus. En het rooster zou beter worden maar voorlopig is er tot en met januari al een rooster. Dus besluit ik vandaag dat ik gewoon blijf kijken naar vacatures en over te stappen als ik iets zie. En dan maar hopen dat ik het vol blijf houden. Maar eerlijk het kan me op het moment niet echt boeien. We zien het wel waar het scheepje strand. Ondertussen loop ik de stad binnen. Oke ik heb boodschappen nodig uit de stad dus gelijk maar doen. Met een volle tas keer ik dan weer op huis aan. Bij de anwb loop ik nog even binnen en zie daar een heel leuk route boekje van het langste natuurpad in Nederland van 459 km. Heee denk ik dat is misschien nog wel leuker dan het groene hartpad. of misschien kan ik die volgend jaar gaan doen. Maar dat ik hem ga doen staat nu al wel vast voor mij. Met nieuwe doppen voor mijn stokken wordt het dan echt tijd. Ik krijg het nu zo laat op de dag ook koud en mijn idee om nog via een omweg te lopen laat ik varen. Waarom zou ik. Alleen maar om de kilometers dat wil ik niet. Mijn lichaamsbeweging heb ik wel gehad en wie weet ben ik morgen of dinsdag fitter en loop ik dan nog. 13,6km werd het dan. Voor mij is dat echt een ommetje geworden bedenk ik me😉

27. okt, 2019

Van de week zat ik in de nachtdienst. In de vroege ochtend kwam er een patient naar me toe met de vraag of ik een stukje met haar wilde wandelen. Zij kwam er niet aan toe haar dagelijkse activiteit weer op te pakken. Natuurlijk wil ik dat wel en om half 8 vertrokken we voor een uur stevig lopen. Tijdens het wandelen vertelde ze te hebben bedacht dat ik net als zij wil afvallen en dat we elkaar kunnen motiveren met eten en bewegen. Met eten valt er bij mij niet zoveel te motiveren maar met bewegen wel. Dus met haar afgesproken elke keer als ik er ben een uur stevig te lopen samen na de dienst. 

De volgende dag had ik afgesproken met een patient van mijn oude werk. Die wilde zo graag 30 km lopen. Wegens het vroege donker en net uit de nacht had ik gezegd dat dat ws niet ging lukken maar we konden wel een eind lopen. Om 10 uur heb ik hem opgepikt bij het station van zoetermeer en zijn we de polder ingedoken. Het weer was goed en het liep ook vlot aan. Ik had een route maar zei hem dat dat nog wel eens kon veranderen. Zelf wilde hij graag naar de kagerplassen maar dat is veel te ver. In Hazerswoude dorp een bak koffie gedronken. Niet te lang hooguit een kwartier. De paar rustpauzes vandaag zouden niet langer worden. Ik dacht we doen de route naar de bootjes maar binnen door richting Leiden was ook wel leuk. Uiteindelijk kwamen we in koudekerk aan de rijn. Het weer werkte goed mee en we liepen heerlijk in t shirt. Op een bankje aten we onze lunch weg. Voor mij een groente smoothie met een banaan voor Ed zijn boterhammen en halve liter melk. Daarna nog even water tanken bij een buiten kraan en toen konden we weer verder. We liepen langs de andere kant van de oude Rijn met het idee zo komen we wel in Leiden uit. Ed had ondertussen hele plannen. de 50 km kon ook wel vond hij. Ja dat had ie gedacht. We liepen Leiderdorp in en raakten aan de praat met 3 dames op leeftijd die mijn stokken wilden bewonderen. Toen ik ze ons plan vertelden naar Leiden en dan naar Zoetermeer bleek dat nog een hele omweg en zou het zeker op de 36 km uitkomen. Dat was te gek. Dus over het water bij de brug en de polder bij weipoort in. Vlak voor de polder kwamen we voorbij een huis die compleet in halloween stijl versiert was. 2 oude dametjes waren met enorm veel pret de boel aan het versieren. Samen hebben we mee genoten. Heerlijk als mensen nog zoveel plezier kunnen halen uit dit soort festiviteiten en dan op zulke hoge leeftijd. 🤭Na een hele poos lopen kwamen we aan bij de ijsboerderij waar we even op de bank ploften met koffie en thee. Het viel me op net uit de nachtdienst hoe goed ik het nog aan liep. Na een kwartiertje zijn we verder gegaan en toen werd het even rekenen. wel of niet net 30 km. Om Ed een plezier te doen werd het een klein omweggetje. Het werd ook al schemerig en Ed moest nog een eind terug naar Den Haag. Op de vraag wat eet je hoopte hij dat er wat over was. En anders haalde hij wel wat brood. Dat vond ik toch ook sneu dus bij het noord aa zicht maar naar binnen voor een maaltijd. Daarna was het het laatste stukje naar de auto. Na bijna 32 km op de teller kwamen we moe maar voldaan aan. Ed was het ook echt wel zat. Ik vermoed dat de afstand verder was dan hij had bedacht zo aan zijn verhalen te horen😀 Zelf merkte ik eenmaal thuis ook dat de nachtdienst nog niet uit mijn lijf was. Dat deed flink zeer. Een hete douche doet wonderen. Moeite met slapen had ik dan ook niet vannacht. Maar vanochtend blijken mijn benen wel erg stijf te zijn. Was ik gister alleen geweest dan was ik nooit gaan lopen. Dus zo stimuleren patienten en ik elkaar wel. Het was in ieder geval een fijne dag en dat doen we nog wel eens over. 

13. okt, 2019

Gek maar mijn nieuwe werk is zo vreselijk leuk maar mijn dienstrooster komt maar niet op orde. Gevolg geen tijd voor wandelen. Maar vandaag dagje vrij en al langer geleden met Gerda afgesproken wat te gaan doen. En dacht ik neem me al jaren voor de fiets weer eens te pakken. Maar nadat ik zo hard viel dat ik mijn heup en bovenbeen brak durfde ik niet goed meer.

Mijn bovenbeenspieren werken niet zo goed waardoor ik vaak pijn in mijn knie krijg. En ik moet echt zo vreselijk een aantal kilootjes kwijt , dus Gerda vooorgesteld te gaan fietsen. Ik dacht gister ach uurtje of half 9 bij Gerda 9 uur weg 10 uur op de fiets in brabant. Toen appte Gerda dat het in de ochtend droog was en in de middag regende. Oke 8 uur bij Gerda bakkie doen en weg. En dan kijk ik gisteravond naar het weer bericht. In de ochtend regen in de middag droog. Tja🙃

Maar om 8 uur was ik bij Gerda. Gewapend met regenjas, (om op mijn zadel te binden bij zadelpijn)  regenponcho, regenbroek, en een warm vest aan. Na de koffie was het op pad naar de Loonse en Drunese duinen waar we fietsen gehuurd hadden. Het regende even maar werd al spoedig droog. Bij aankomst koffie drinken en weg. We begonnen met regen dus regenbroek aan maar die was nog niet aan of het was droog. De rest  maar uitgelaten. Gerda is goed in routes dus ik hoefde alleen maar de nummers die ze zei te volgen. Opstappen vond ik echt wat engig. Wiebelig en op smalle weggetjes kwam ik soms in de berm en dan had ik moeite weer op de weg te komen. Maar goed ik denk dat het zeker 6 jaar geleden is dat ik op de fiets zat voor een tochtje. Er waren heel veel paddenstoelen. Een aantal keren ben ik afgestapt om een foto te maken. Maar in tegenstelling tot wandelen, je gaat er te snel aan voorbij en elke keer afstappen is lastig dus laat maar denk ik dan vaak. Bij een bankje regenbroek uit en alles in de rugzak pakken. Tjeemig wat een zooi aan kleding voor 1 dagje. Dat was echt een beetje van de zotte. De zon ging ook nog schijnen en we kwamen bij de efteling. Even het park bosrijk opgereden en bekeken. Een eekhoorn die druk in de weer was zijn voedsel te verzamelen was erg leuk om te zien.  De foto's mislukten helaas. De route was wel mooi maar er waren geen echte fietspaden over de duinen zelf, waardoor we veel op de fietspaden bleven en dat vond ik het nadeel van fietsen. En dan zijn we 20 km verder en klap, ketting eraf. Geen idee waar we zitten dus bellen heeft geen zin. Gelukkig kwam er en echtpaar langs fietsen  die direct van de fiets getrokken werd voor hulp🙂 Geen probleem zeiden ze. Schroevendraaier, natte doekjes voor de vieze handen alles was voorradig en al spoedig zat de ketting er weer op. Foei dat was even schrikken. Nog een nadeel van fietsen de boel kan stuk. We waren eerder al een stel mensen tegen gekomen waarvan er 1 een lekke band had. Als ik dan denk aan alleen een fietstocht gaan maken dan schrikt me dat wel af. Je zal maar ergens in de middle of nowhere staan met pech. Hoe deed ik dat vroeger toch toen ik alles nog fietste vraag ik me af. 

En dan is het ineens een knal op mijn kop auwww en stoppen om te wrijven. Bekogeld door een eikel die me netjes raakt. Alsof er een steen op mijn kop klapte. De pijn trok tot in mijn kaak. Heb je geen last van die eiken processie rupsen beginnen de eikels agressief te worden. Eikenbomen zijn geen leuke bomen is mijn conclusie. Wat me opviel was dat de zadelpijn die ik normaal wel heb uitbleef. Volgens Gerda komt dat door een luchtgaatje in het zadel. Geen idee maar was er blij mee.

We komen langs restaurant de rustende jager. Jaren terug begon daar mijn pelgrims route naar Maastricht met Irene. Wat zijn daar nog dierbare contacten van over en wat een mooie periode was dat. Ik begin al te stralen als ik daar aan denk. 

En dan zijn we 40 km verder en is het wat doen we. Nog een rondje om en dan een stukje door het natuurgebied of kortste weg terug. Gerda was moe met nog een blessure aan stuit en rug na een valpartij  het dreigde te gaan regenen dus een punt erachter gezet. Voor herhaling vatbaar ja. Het fietsen vind ik wel fijn omdat ik er minder moe van wordt. Materiaalpech en de natuur vond ik wat minder. Bij een restaurantje in waalwijk hebben we werkelijk zo subliem lekker gegeten en zo goedkoop dat we die als vast adresje erin zetten voor als we daar terug gaan voor een wandeling. Wat een fijne dag.

23. aug, 2019

Heerlijk ik ben mijn proeftijd al door. Eerder dan verwacht want 1 september ben ik pas 2 maanden in dienst.

Maar ze zijn er al uit en daar ben ik super blij mee. Vandaag was ik 1 dag vrij en ik moest met mijn fototoestel die een mankement heeft eens langs de fotozaak en ik had nog wat boodschappen. Dus besloten naar Leiden te lopen. Aangezien ik behoorlijk aan het aankomen was toch maar aan de lijn en ook besloten maar eens flink de pas erin te zetten. Het was alweer even geleden dat ik gelopen had. Gek maar ik ben zo idioot druk dat ik nergens aan toe kom behalve rennen en vliegen. Voordat ik vertrok dan ook de was in de machine gegooid. Die zou wel klaar zijn als ik thuis was. Om half 11 stond ik buiten en het tempo zat er goed in. Prachtig weer geen vervelende route door de polder en een stil hoofd. Parnassia begint te vervagen al ben ik daar nog wel geweest vorige week om als vrijwilliger met een patient naar ado te gaan en ben ik gister met oud collegae uit eten geweest. Op mijn nieuwe werk krijg ik steun en mag ik praten over de nare dingen en dat is fijn en het helpt.

En ze zijn op mijn nieuwe stek blij met de verwenzorg. twee patienten kregen al twee diner bonnen 10 september gaan we de cz verwenzog prijs ophalen in Breda met een feest, 16 september zeilen met het stel en 27 september komt ZonMw kennis maken en zal onze leidinggevende er bij zijn als de patat kraam komt. De eerste keer dat de zonnetjes kennis maken met de leiding daar ben ik blij mee. Ze verdienen het. Zo de verwenzorg loopt weer en ik maal niet meer rond. Ik kan wandelen zonder dat ik aan het werk denk en dat is zeer prettig. Ook is mijn nieuwe job erg prettig voor mijn longetjes. Ze gebruiken er geen troep alleen maar natuurlijke producten. Dus ik heb meer lucht en kan meer. Met 2 uur was ik dan al in Leiden. 6 km per uur dat is erg lang geleden dat ik dat kon. Ik had in Leiden de google maps op het adres van de fotozaak gezet maar daar aangekomen was er geen foto zaak. Oke dan maar het centrum in voor de noodzakelijke boodschappen. Niet alles gevonden wat ik nodig had maar oke het meest belangrijke zat in mijn tas. En dan wordt het weer terug. Mijn water voorraad was aardig geslonken dus ik dacht ik vraag even in een winkel of ik mijn flesje mag vullen. De dame een jong ding kijkt me aan en zegt dat ik voor 2.75 euro een flesje water kan kopen. Nee ik wil gewoon kraan water. Ik dacht dat ze me niet begreep dus ik pak mijn flesje en vraag haar die te vullen. Nou mooi niet. Ik ben toch verbaasd en met stomheid geslagen. Wat een mentaliteit. Ik geef aan dat ik het wel bij een andere winkel probeer en loop weg. Maar ook de volgende winkel wil me niet helpen. Ik kom bij een biologische winkel en denk ach ik koop gelijk een fles pure grape fruit sap en vraag het dan. Antwoord... Het kraanwater is niet goed en niet drinkbaar. Ik kan wel een fles water kopen. Tuurlijk. Het kost me 5 keer een winkel in en vragen. Tja wat te doen want zonder water nog 12 km lopen is met het warme weer geen optie. Ik loop langs een fietsenwerkplaats en zie een marokkaans mannetje staan te werken. Ik besluit het nog 1 keer te vragen en anders maar door te lopen naar een super markt. Maar lieve man geen enkel probleem. Hij wijst me waar de keuken is en ik mag gewoon door lopen. Wat kunnen Nederlanders nog veel leren van mensen die hier niet vandaan komen. Ik zeg het vaker maar Nederlanders zijn vaak geen aardige mensen. Ongastvrij in ieder geval. Met gevulde flessen bedank ik het mannetje uitbundig en vertel hem wat me overkomen is. Oo geen probleem geen probleem zegt hij ik mag  altijd komen. Met een goed gevoel ga ik weer op pad. Maar het geslenter door de stad en het zoeken naar vocht hebben me moe gemaakt en ik hink op lopen of bus. Dat wordt dus langs de drukke weg terug zodat ik kan stoppen als ik echt geen zin meer heb. Muziek op mijn oren en lopen maar. Bij zoeterwoude ben  ik om. De polder in en gewoon lopen. Bij de jumbo een flesje proteine drank en cola zero gehaald. Ik heb trek. 2 broodjes en 2 banaantje is te weinig op een hele dag. Ondertussen foeter ik mezelf wel uit. Ik had geen zin om mijn schoenen uit te trekken en wandelwol erin te duwen en nu zit ik met behoorlijke opstart problemen door 3 blaren. Tja en dan komt er ook geen bus meer natuurlijk. Dus ik loop maar flink door. Maar genieten doe ik wel als ik weer op gang ben. Heerlijk die polder weer eens. En dan komt de laatste stop, vliegt het laaste water erin probeer ik een beetje op te drogen wat niet lukt🙂 Zweten kan ik goed. De laatste twee km naar kattenzorg vallen zwaar en ik baal een beetje want ik wil maandag weer een end en dat gaat vermoed ik nog niet erg lukken.  Jodi de kat mag een uurtje naar buiten en ik kom een beetje op adem waarna ik als Jodi besluit thuis te komen naar huis strompel. Na dik 27 km ben ik thuis. 

4. aug, 2019

Vrij wat ga ik doen. Maadag aan de wandel had ik bedacht. Maar toen zag ik het weer bericht en ging het plan om. Zondag wandeldag. Een hele poos zitten denken waar heen. Loosdrechtse plassen was de eerste keus maar eigenlijk vind ik dat te ver en dan zou ik vroeg op moeten waar ik nou toch ook geen zin in had. Maar eens loeren bij Frank wandeld. Die heeft vaak mooie tochten staan. Ik kwam uit bij Bodegraven en dan richting de nieuwkoopse plassen. Bingo. Eens kijken of zijn route mooier is dan die ik gelopen heb twee jaar geleden. Helaas vond Klaasvaak vannacht de weg niet naar mijn huis en lag ik vrolijk de hele nacht om me heen te kijken. Tja en dan is het 6 uur en val je net even in slaap om dan vervolgens om half 8 compleet gevloerd wakker te worden. Maar ik heb even tijd en kalm aan start ik de dag maar op. In mijn hoofd zingt het. Bekijk het lekker dagje balkonia is ook prima. Ja maar gisteren had je ook al een rustdag en morgen regent het dus ga nou maar... Om 10 uur sta ik klaar en ga ik toch op pad. In mijn achterhoofd het idee dat ik vanzelf wel opknap. Bodegraven is snel gevonden en de route is makkelijk op te pikken. Frank is goed in zijn route beschrijvingen want ik loop de hele weg zonder verdwalen, iets wat toch een zeldzaamheid is bij mij😀.

Bodengraven is op zondag uitgestorven maar bij de kerk is het loei druk. De kerk leeft hier nog volop zo te zien. Ik moet het dorp uit maar geniet wel van de kleine straatjes en de zondags rust. Dan kom ik op de weg langs de oude Rijn. Lekker langs het water niet verkeerd. Mijn hoofd zegt meid er is gras ga liggen en een paar uur slapen. Mijn verstand zegt lichaams beweging is heeeel erg belangrijk. Het is windstil en ik bedenk me dat ik ook had kunnen gaan kayakken. Maar op 1 of andere manier wil ik alsmaar lopen als ik aan bewegen denk. Ik hoop maar dat het in september als ik met Gerda op pad ga nog mooi weer is anders is het wel heel zonde van de kayak. Al spoedig kom ik richting de Meije. Een mooie weg  maar wel ontzettend druk met racefietsers. Smalle weg waardoor het met de auto's en motorrijders die er ook nog langs willen soms best lastig lopen is. Dan zie ik Pietje potlood de watertoren. Dan ben ik al aardig dicht bij Nieuwkoop. Ik ben zo benieuwd hoe het pad me leid. Pietje is altijd al van verre te zien en is ook bekend. Als ik het hekje door wil om het pad langs Pietje te gaan lopen komen er allemaal fietsers aan. Ik houd het hekje maar open. En gunst ik lijk wel een portier want de fietsers blijven maar komen en me vriendelijk bedanken. Een man begint te lachen en zegt dat ik maar tol moet gaan heffen. Je zou het bijna gaan doen maar die fietsers komen ook zo snel dat het een beetje gek is het hek voor hun neus dicht te laten klappen. Als ik dan eindelijk verder kan word het ook rustiger op het pad. De wielrenners pakken dit pad niet en autos en motorrijders kunnen hier niet op. Heerlijk en ik begin echt te genieten.  En dan ineens loop ik tussen de nieuwkoopse plassen. En ik kom erachter dat de route totaal anders loopt en ik niet een paar km langs de drukke weg hoef. Wat fijn is dat. Ook in Nieuwkoop hoef ik niet  langs de weg maar ga ik de polder in. Ik loop langs een weg richting Aarlanderveen als ik een stel van die aparte bruine koeien zie. Een stukje verder is blijkbaar vaar water want daar komt een meisje aan in een of ander bootje. Dan is de nieuwschierigheid van een van de koeien gewekt en die holt op een draf naar de waterkant. Het meisje moet er keihard om lachen en ik sta ook even te genieten. Er is ondertussen 11 km verstreken en ik ben op de helft. Tijd voor rust, drinken en eten. Het is warm en ik ben echt drijfnat. Flink vocht aanvullen is echt wel nodig ondanks dat ik al een liter op had. Na een minuut of 20 ga ik weer. Dan kom ik een stukje verder langs een taartentuin. Mijn 2 boterhammen waren verre van voldoende en meer heb ik niet bij me dus ik bedenk me geen moment en wandel vrolijk de tuin in. Citroen meringue taart en eerlijk ik ben niet zo van de taart maar deze is wel ernstig lekker. En het is nog een leuk stekkie ook dus maar weer even gezeten. Maar dan wordt het echt verder. Doordat ik veel foto's maak ga ik niet zo snel. Bij Aarlanderveen kom ik bij de molenviergang uit. Goh denk ik dat is al wat jaartjes gelden dat ik hier op natuurijs de tocht reed. Nu steekt er allemaal riet boven het water uit. Zou het nog kunnen mocht het ooit nog eens flink vriezen? Dan ga ik nog eens een poging wagen. Ineens valt het me op dat mijn hoofd al de hele dag leeg is. De muziek zit dus ook gewoon in mijn rugzak. Gek terwijl ik best veel heb wat rond maalt. Blijkbaar is de afwezigheid van Klaasvaak hier debet aan.  Zelfs mijn nieuwe baan met alle nieuwigheden is verder weg dan mijn oude baan ooit geweest is. Dat is fijn. Ik kom twee keer dezelfde club wandelaars tegen. Druk pratend en ik merk dat ik heel erg blij ben dat ik alleen loop. Sinds het pieterpad heb ik nog geen enkele behoefte aan samen wandelen. Heb wel beloofd een keer naar Bussum te gaan maar ik ben daar nog niet aan toe. Als ik de molens heb gehad en ik Swammerdam inloop ga ik nog heel even rusten en dan loop ik het laatste stuk naar het station. Niet het mooiste stuk. Het laatste stukje staat door wat industrie beschreven en daar heb ik geen zin in. Dus ik pak het centrum. En daar loop ik langs een ijstent. Dat mag. Even afkoelen. ik heb meer als 3 liter vocht naar binnen en hoef nog steeds niet naar de wc. Maar het water loopt wel van mijn kruin tot mijn tenen in stralen weg. Ik geniet dan ook ernstig van het ijskoude goud. Jammer dat het zo slecht voor de lijn is anders at ik er liters van weg😀. En dan is het nog een heel klein stukje en sta ik na 22 km bij de auto. Wat een heerlijke dag toch weer en deze tocht loop ik beslist nog een keer.