8. jun, 2019

Laat die Pieter maar waaien

En toen begon het vannacht te waaien en te waaien. Flinke regenbuien dus nacht 4 niet slapen. Dan begint het denken. Is het wel verstandig dat ik ga lopen met zoveel wind. Door het bos werd al afgeraden door de plaatselijke krant. Dus maar eens op internet gaan zoeken. En daar vond ik superhandig een straatnamen lijst waar het pieterpad langs komt. Dus een lijst gemaakt. Ik bedenk wat opties. Bij heel bar en boos met ov? Mijl op 7 maar als het niet anders kan... Pieter nu zelf in de steek laten en langs de weg of Pieter weer opzoeken. Ik wacht af. Vanmorgen waait het idioot hard. De gastvrouw raad me af door het bos te gaan. De gasheer laat zich niet zien. Gisteravond was bizar. Ik kom op blote voeten uit de douche en ineens komt hij. Oudere man in overal met een boerenpetje op en nogal smoezelig. Voor ik me kan voorstellen bromt hij: "heb jij schone voeten? er ligt hier vuil op de grond en mijn vrouw is nogal precies" Ik kijk naar mijn blote kakkies en zeg hem ja hoor ik heb ze net onder de douche gestopt. Ik steek maar gelijk mijn hand uit en stel me voor. Hij bromt wat en verdwijnt in een kamertje. Ik kon pas 9 uur ontbijten want eerst moesten de koeien gemolken worden. Ik besluit na het ontbijt  naar Laren te lopen via de weg en niet door het bos. Goed besluit want er valt nogal wat uit de bomen. De gps wijst me naar Laren waar ik Pieter moet vinden. En eigenlijk heb ik het prima naar mijn zin. Dan na een paar km als ik de weg al zie waar ik moet zijn komt er een vrouw uit een tuinhek. Stoer hoor zegt ze. Maar dan zegt ze dat ik niet verder kan. De buurvrouw is al die wandelaars voor haar raam zat en heeft een flink hek geplaatst. Ik staar haar verbijsterd aan. Ach zegt ze maar u houdt van wandelen. Dan is een paar kilometer om niet erg. Ik glimlach super beleeft maar inwendig bries ik en wens ik mevrouw heel wat stichterlijke gedachten toe.. Wat een idioot. Ik keer om en ga terug. Dan bedenk ik dat ik de straatnamen heb en die pak ik erbij. Ik kies een straat waarvan ik zeker weet dat die me niet terug naar Laren brengt en zet de gps om. En dat werkt. Als een vrouw me dan ook nog vertelt dat ik wat af kan snijden is mijn dag weer goed. En dan ineens zie ik Pieter weer. Uitbundig begroet ik hem en beloof hem vandaag beter op te letten. Samen zeilen we over het pad. Ik word alle kanten opgeblazen en mijn poncho is net een vlag die achter me aanwappert. Ik moet er om lachen en ik niet alleen. De enkele wandelaar lacht gezellig mee. De regenbuien zijn wat lastig omdat het steeds maar even is, maar net genoeg om nat te worden. Dus poncho aan en uit. Dan loop ik langs een groepje die een dag etappe doet. Ja prima en leuk even mee te kletsen maar ze lopen zo vreselijk te slenteren dat ik besluit door te gaan. En dan kom ik langs het bord fokke en sukke wie die Pieter was met zijn kut pad. Ik moet er weer om lachen. Hij blijft grappig. Maar vandaag is het een fijn pad. De regen en wind lijken me niet te deren. Een kilometer verder loop ik het stel tegen het lijf die ik vaker deze week heb gezien. Zij was zo blij me te zien. Ze hadden gister naar me uit lopen kijken en zij had zich zorgen gemaakt dat ik er niet was. Ik vertel ze dat ik Pieter kwijt was geraakt en de hele dag niet gevonden heb. Zij lopen vandaag voor het laatst. Ze lopen steeds in tegen gestelde richting. Samen oplopen gaat dus niet. Na een poosje kletsen gaan we ieder ons eigen weg. Pieter zorgt vandaag dat ik moeiteloos langs al zijn rood witte vlaggen zeil. Dat is nou eens fijn. Ik heb al de hele dag een deuntje in mijn hoofd. Laat maar waaien is de enige zin die ik weet. Dat zing ik regelmatig. En dan is het half 3 en loop ik Voorden al binnen. Bijna 20 km verder. Bij een cafe even wat gedronken. Daar mijn gastadres gebeld of ik mogelijk even een maaltijd mag opwarmen. Geen bezwaar dus appie in en een witlof stamppot halen. Dan de laatste 5 km naar het gastadres. Een enorme uithoek precies tussen Vorden en Hengelo in. Maar wel heel mooi. Mooi huis met van die rood witte luiken. Leuke mensen. Hij gepensioneerd leraar en zij doet. nog vrijwilligerswerk bij het vvv. Twee grote bernhard Senners in de keuken. Ze komt net een grote kom joghurt met verse aardbeien brengen, de was hangt te drogen en ik heb zowaar mijn dikke warme vest niet voor niks mee gesleept. En nu hopen dat ik vannacht wel goed slaap. Marja wilde nog komen en morgen een dag mee lopen. Alleen komt die dan niet meer bij de auto want ov is hier niet. Is ook een ding om een heel end te moeten rijden voor een stukje lopen. Was leuk geweest als het was gelukt maar denk ook verder. Het is een heel eind rijden voor een dag lopen. Dat raad ik toch ook af. Hoe leuk ik het ook vind maar het moet wel reeel zijn. En dat is deze uithoek zeker niet. Morgen begin ik aan boek twee van het Pieterpad. Ik zit op de helft. Deze dag was heel erg goed  in gezelschap van Pieter.