9. jun, 2019

Genieten met Pieter of toch niet helemaal

Tjeemig zeg, ik had me toch een lekker bed vannacht. Het enige nadeel was zo een grote zware klok die om de haverklap bim bam zei en buren die op bezoek kwamen. De gastvrouw had nogal een schelle stem dus tot half 12 was het pret in huis. Uiteindelijk de muziek op mijn oren gezet en toen viel ik in slaap. Vanmorgen half 9 een wat matig ontbijt maar voldoende. Plakjes kaas door tweeen geknipt waardoor je net een halve boterham kan beleggen doet me denken aan het werk. Daar hebben we dat in het kader van bezuinigingen ook wel eens moeten doen. Met veel goede raad hoe weer terug te lopen zodat ik Pieter zou ontmoeten ging ik op pad. Klein beetje zoeken maar na een paar km bingo. Ik was superblij en wenste Pieter van een afstand al goede morgen toe. En wat een weertje he Pieter dat wordt een fijne dag. Op dat moment rijd er een fietser achterop. Vrouw zegt niks doet alsof ze me niet ziet en rijdt stug door. Plaatselijke dorpsgek zal ze gedacht hebben. 🤣 Het zijn volgens de berekening van Pieter vandaag weinig kilometers omdat ik gister 5 km door moest naar mijn bed. Meer als 15 zeker niet en met een km misschien naar mijn nieuwe bed word dit een lummeldag. Mooi weer dus van bank naar bank bijna. Er zijn iets meer mensen op de been nu. Bij een bankje raak ik aan de praat met een dame op leeftijd. Jaren de vierdaagse gelopen en nu ze te oud wordt het Pieterpad. Ze komt erachter dat dit leuker is dan een prestatie tocht lopen. Ja daar ben ik ook achter. Mensen zeggen me wel eens dat ik nu luxe vakantie vier met goede slaapplekken ipv mega alberques. Ja dat klopt maar volgens mij gaat het daar niet om. Ik loop de tocht niet om de prestatie. Dan had ik er veel minder dagen over gedaan. Nee hoor ik loop hem om te genieten van ons land, de ontmoetingen en contacten onderweg en om heerlijk mijn hoofd te resetten. Dat presteren deed ik toen ik jong was. Nu mag ik gewoon genieten. En vandaag geniet ik uitbundig met Pieter. Het landschap is mooi. Om me heen kijkend mis ik een afslag maar dat idee heb ik al snel. En als een vriendelijke dame vanuit de tuin roept, bedank ik met een grijns en ga 100 meter terug wel de goede kant op. Ik kom bij een rustplek en dat vind ik hier weer zo leuk. Een schuur vol drinken etenswaren etc. Goed vertrouwen dat je je geld er netjes achterlaat. Fijn dat dat nog kan hier. Er komen 2 fietsers bij die verbaast zijn dat het pieterpad hier ook loopt. Zij zijn aan het fietsen wonen vlakbij de rustplaats maar zijn hier nog nooit geweest. Ze doen niet zo veel buiten. Ik verbaas me er niet meer over. Hoor het te vaak. Eenmaal weer op pad vertel ik Pieter blij te zijn met deze weg. Dan wordt ik opnieuw aangehouden. Nu door een jong ding die me vraagd of ik het Pieterpad loop. Ze wil van alles weten. Ze vertelt dat ze het pad met het gezin loopt in het kader van gezamelijk iets doen. Maar zij loopt te snel dus zonder gezin. Ze zegt dat ze elk jaar 2 of 3 dagen lopen zodat de familie tenminste een keer uitgelaten wordt en buiten komt. Ik schiet in de lach en dan komt de rest van de familie eraan. Pa zegt er 15 jaar over te willen doen. Gossie denk ik dat is pas een prestatie. 😊 Het is leuk weer zoveel mensen te spreken maar ik besef dat ik er dan wel heel erg lang over ga doen als ik ook nog af en toe wil zitten. Dus ik wens ze veel plezier en ga verder. En dan mag ik weer het bos in en raak ik lichterlijk gestressed. Dus mis ik Pieter zijn vlaggetje. Maar er al op bedacht ben ik niet zo vreselijk te ver door. Toch is de paniek er weer en ik vlieg terug. Dan is Pieter er weer maar de lol is er even uit en het genieten al helemaal. Zoveel lopers behalve nu in het bos. Ik kachel even flink door en kan opgelucht adem halen als ik het bos uit kom. Dan komt er nog een stel en samen zoeken we hoe het pad verder loopt. Weer op de weg staat er helemaal uitlopen tot op de drukke weg. Dat doen we. Aan het eind echter niet de beloofde vlag en al helemaal niet de naam van de weg. Tja het ligt dus niet altijd aan mij. Het stel is behoorlijk aan het mopperen over de slecht aangegeven route. Ook omwonenden hebben geen idee. We lopen met zijn drietjes richting Zelhem als we ineens de naam van de weg zien. We gaan die maar in en bingo we komen weer bij Pieter terecht. Ik houd me maar even stilletjes met mijn geklets met Pieter en mopper vrolijk met het stel mee. Maar dan lopen we niet meer mis en komen we aan het eind. Daar wensen we elkaar goede reis verder en zij terug naar huis. Op een terras etappe biertje en uitvogelen hoe ik bij mijn slaapadres kom. Dat is maar een paar honderd meter dus fijn. Toch weer practisch 20 km vandaag. Een rustdag wordt het zo niet echt. De pijn onder mijn voet is terug dus dalijk maar weer eens lief zijn en oefeningen gaan doen en masseren. Maar eerst eens wat eten.