12. jun, 2019

Bubbelen met Pieter

Vanmorgen wakker van een app. Het regent hier vreselijk. Nou bij mij niet. Tijdens ontbijt, wat jammer dat de regen jouw kant op komt. zucht denk ik. Voor ik de deur uit kan stappen bericht dat het vreselijk slecht weer wordt. Het zal allemaal maar ik word nu toch heus ongedurig. Ja misschien gaat het regenen hagelen sneeuwen onweren of what ever. Maar ik zit in een bubbeltje samen met Pieter en het boeit me niet wat voor weer het wordt. Ik heb vanaf 28 mei alleen maar goed weer gehad op 1 dag van veel wind en wat regen. Dat ik niet  weken zon  zal hebben was me wel duidelijk en dat hoeft niet. Dus ik denk mooi voor de volgende komt zet ik wat op facebook. Ik ben vroeg op pad 10 voor 9. Pieter pik ik al heel snel op en wens hem weer goedemorgen. Al snel word ik achterop gelopen door de Janny de alleen loper ook.  We babbelen even wat. Blijkt dat de 2 die Pieter beledigd hadden toch de overkant hadden bereikt. Dan loop ik verder als snellere loper. Het gaat best snel. Ontzettende leuke route en ik merk dat ik in een heerlijk bubbeltje zit met Pieter. We wisselen tussen Duitseland en Nederland. Het landschap is afwisselend. Het is niet zonnig en het zal wel een keer gaan regenen dus stap ik even door. De duivelsberg wacht en ik ben daar liever voor het al regent gezien het water wat gaat stromen. Dan krijg ik een app dat het in het westen vreselijk regent. Dat is de druppel. Ik app terug dat de volgende geblokt wordt. Laat mij in mijn bubbel met Pieter dat is net zo fijn. Even na 11 km zweten op een bankje wat drinken en uit puffen. En dan gaat het verder. Als ik de duivelsberg op wil klimmen vallen de eerste spetters. Dat is even stoppen spullen opbergen en poncho aan. Binnen no time is het gespetter over en gaan de hemel sluizen echt open. Ik ga vrolijk door en besef me dat ik vandaag ook nog eens makkelijk de berg op klauter. Maar dan beginnen de rivieren te stromen en binnen een minuut zit ik met mijn voeten in een bubbelbad met Pieter in mijn bubbel😊. Ach ja doet me denken aan Santiago en dat ik nooit geen hangwag meer wil. Het hosen blijft onverminderd doorgaan en Pieter en ik bubbelen rustig door. Dan komen we bij een weiland waar we doorheen moeten. Er staat een container waar ik induik. Eens zien wat het boekje zegt. Even schuilen en de gps erbij. Het weiland zie ik niet zoveel in. Dat gesop ben ik een beetje zat. Maar stukje over de weg kan ook dan pik ik het pad een paar honderd meter verder weer op. Dat besloten wat drinken en de boel weer op mijn rug. De poncho met rits is een aanwinst. Tjoep 1 worp en hij zit zonder dat ik doorweekt ben 😊 Ik kachel een stukje over de 7 heuvelenweg en bedenk me hoe saai dat is. Je zal er met de 4 daagse. maar moeten lopen. Gelukkig pik ik snel Pieter op. Linksaf of rechtsaf tja... Het is te nat om ergens op te kijken dus ik besluit dat ik logisch moet nadenken. Rechts was de duivelsberg dus is het heel logisch dat ik linksaf ga. Ik kan ook over de weg. Binnen 2 km is het einde van de reis. Maar Pieter en ik we zijn de beste maatjes ondertussen en ik wil hem niet zo maar in de steek laten. Dus ik klets nog wat terwijl ik het pad vervolg. En wat voor pad. Een grote snelstromende rivier. Dit is niet leuk meer en ik besluit als ik nu bij een weg kom ik over de weg blijf gaan. En dan ineens een weiland vol koeien en kalfjes. Ach leuk denk ik nog. Leuk... Het lijken wel dezelfde koeien als ik vanmiddag had gezien. Ik kijk eens goed en ja hoor. Dezelfde koppen. Ik heb de hele omgeving bij elkaar gevloekt en getierd. Hoe krijg ik het voor elkaar. Het is wel droog nu. Ik gooi mijn poncho uit en gooi het eindpunt in de gps. Zo banjer ik door nog een soppend weiland naar de weg. Ik kom langs een canadees kerkhof waar ik toch ga kijken. Al die zinloze graven. Al die namen op muren van mannen die nooit gevonden zijn. Het is zo triest allemaal. Dan kom ik Jannie tegen die er ook is met een vriend en paar opgeduikelde canadezen.  Ook Irma is erg nat en heeft natte voeten. Ik loop verder over de weg als ik ineens de twee die ook lopen maar elke keer met vervoer heen en weer naar hun tent gaan tegen kom. Ik sta dan weer bij de keuze Pietertjes links of rechtsaf. Zij gaan rechtsaf ik ben er klaar mee en volg de weg. Nog anderhalve km. Dan ben ik in Groesbeek en op een terras mag ik koffie met het enige eetbare wat ze hebben een heel klein stukje appeltaart. Niks gegeten onderweg en vanmorgen 3 boterhammen dus ik heb trek. Daarna loop ik naar mijn slaapadres. Niemand thuis. Oke ik bel. Ook zij zijn gestrand in het slechte weer. Dus ik neem plaats in de tuin en na 20 min. is er een vrolijke heer des huizes. Ventilator gaat op de schoenen pot thee wordt gebracht en een heerlijke douche wacht. En dan komt Jannie binnen zeilen die het helemaal gehad heeft en zijn Angela en Ad de zo onbeleefde twee tegen Pietertje 😂 er ook. Gezellig samen uit eten straks dus. Ipv 20 km heb ik er 25 km van gemaakt. Ik houd van wandelen😂