16. jun, 2019

Medelijden met Pieter

Gisteren was ik echt kapot en heb ik ernstig zitten denken geef ik het op. Daarbij kon ik niet slapen en deden mijn benen idioot pijn. Uiteinderlijk in slaap gekukeld en toen kwam Karin spoken. Vertellen dat ik terminaal was en mijn pensioen niet zou halen. Vanmorgen dus niet al te best op. De gastvrouw maakte echter een hoop goed. Gezellig samen ontbijten en kletsen. Dus goed geluimd alsnog op pad. Pieter was snel gevonden en het liep voorspoedig door het bos. Wel had ik het hem nog niet vergeven van gisteten en zei hem zich te moeten schamen. Leek het nou zo? Maar ja het leek echt op zijn rood witte koppie wat droevig keek

 Ik besteedde er nog geen aandacht aan totdat.... Er lag een paaltje op de grond en het rood witte koppie lag daar zielig tegen de grond gesmakt. Ik was er al even voorbij toen ik dacht:"Dit is zielig. Als ik doorloop hou ik nog heel lang medelijden met Pieter." Dus ik keer om en loop terug. Daar zet ik Pieter op zijn voetjes geef hem een knuffel en zeg hem dat ik toch wel van hem houd. Tenslotte laat ie me de mooiste gebieden zien. .Dus de strijdbijl wordt begraven.  Vrolijk gaan we samen verder. We komen in Grubbenvorst en met het pondje mag ik mee naar de overkant. Helemaal leuk maar voor ik uit mijn rugzak geld heb opgeduikeld zijn we alweer aan de overzijde. Eerste stukje loop ik goed en dan mis ik een aanwijzing. Ik heb ook hoge nood loop ondertussen te appen tja dat gaat niet samen. Bij een asperge en kado winkel in een grote schuur mag ik halleluja naar het toillet. Ik blijk nog niet op de goede weg te zitten dus loop verder terug. Dan vertelt een man dat alle wegen die ik liep goed waren geweest. Natuurlijk denk ik. Hij roept twee meiden die ook aan de wandel zijn dat ik verdwaald ben. Nee hoor alle wegen waren toch goed? En daar is Pieter weer en ik heb geen zin in de dames. Dus ik schiet een tuincentrum in en ga even wat drinken. Daarna vervolg ik mijn pad maar het kan me niet echt bekoren. Onder de snelweg door waar ik voor het eerst de borden maastricht zie. Door een weiland langs de Maas langs een kapel en dan ga ik daar nog even aan de ijskoffie om te zien waar ik naar de outdoorzaak kan voor nieuwe doppen op mijn stokken. Ik zie het station van Venlo is dichtbij en dan zeg ik Pieter gedag. Tijd voor sportzaak die mijn doppen natuurlijk niet heeft. Bever die wel doppen heeft is tot morgen 13 uur dicht dus ik ga wat bedenken. Mijn slaapadres zit er nog 2 km vandaan en daar wil ik op tijd zijn omdat ik de gastvrouw wil zien. Ze moet een paar dagen weg en legt anders de sleutel onder de gieter. Maar nu tref ik haar nog. Heet Carolien liep twee keer het pelgrimspad heen en weer. Zette de camper neer liepen een eind liepen terug en zette de camper weer naar het punt waar ze moesten starten. Die zijn maanden en maanden op stap geweest. Als zij weg is vlieg ik naar de jumbo. Yes zelf koken. Dan in bad wassen en nu relaxed. Vandaag heb ik op een korte stop veel door kunnen stappen en was niet moe. Komt ook doordat ik de muziek een groot deel van de dag op mijn bol kon verdragen en het lekker vond om mee te zingen. Morgen weer 24 km meen ik. Vandaag bleef de teller steken op de 21 die pieter gemeld had