17. jun, 2019

Vergeten Pieter

Gister een niet heel schoon onderkomen maar wel lekker even kunnen koken, in bad hangen en goed slapen. Vandaag ook kalm opgestart gezien ik pas om 17 uur in Swalmen welkom was. Even gepuzzeld op de route. Ging ik terug naar het station liep ik minstens 4 km verder vandaag. Ik kon ook in 1 keer naar tegelen bijna 5 km verder. Gezien de komende warmte dat besloten. Goed besluit want ipv 4 a 5 km verder liep ik nu maar 500 meter verder. In tegelen liep ik Pieter tegen het lijf. 1 pieter echter de volgende was weer eens weg. Klein stukje google maps

 Bleek het bos verbouwd te worden en steeds op een ander punt dus Pieter was gewoon even zoek. Met wat hulp hem weer gevonden en op een bank maar even wat drinken. En daar kwam nog een pieterpadder aan die naast me wilde zitten. Geen probleem. We blijken allebei op vrijdag in maastricht aan te komen. Hij is in Vorden begonnen en heeft het andere stuk eerder gelopen. Ondertussen zit hij te krabben als een gek. Als ik hem vraag of ie gestoken is blijkt hij aangevallen te zijn door processie rupsen in de b en b vanacht. Hij laat zijn lijf zien, het lijken wel de mazelen. Hij vertelt alleen te lopen omdat hij langer is dan 2 meter, schoenmaat 48 te hebben en te snel te lopen. Als ik verder wil staat hij ook op. Blijken we hetzelfde tempo te hebben😂 Hij stelt zich voor als Bert. Tijdens het kletsen vertelt hij begrafenis ondernemer te zijn. Ik schiet keihard in de lach en krijg ook gelijk de slappe lach. Als ik hem vertel te hebben gedroomd dat iemand zei dat ik terminaal was en mijn pensioen niet zou halen kan hij een beetje mee lachen. Het is heet het tempo hoog en het water raakt op. Tijd voor ergens een tankstop. Ondanks dat het er volgens het boekje niet is komt er toch een cafe. Ijskoffie waterflessen vullen en half uur hangen. Van Bert krijg ik een rubber dop voor mijn wandelstok. 1 stok die het weer geluidloos doet. Hij wil perse de koffie betalen. Gemeld dat de volgende voor mij is. Ondanks zijn mooie app is Pieter dan toch verdwenen. Bert wil over de weg ik niet. En dan zie ik Pieter ineens en zitten we weer op het goede pad. Omdat we zo lopen te kletsen is de volgende Pieter vergeten. We hoeven niet terug maar kunnen een afslag verder weer door met Pieter. Foto's maken doe ik ook niet veel zo en de omgeving gaat een beetje aan me voorbij. Maar wel even leuk zo lopen want ik ben moe de laatste dagen. Bert slaapt voor Swalmen in zijn tentje op een camping. Hij vraagt zich af of het niet eng is voor een vrouw alleen in het bos en zover lopen.  Ik krijg er een beetje kriebels bij maar laat dat niet merken. Dan is hij bij de plek waar hij verder moet naar de camping en ik nog 3 km met Pieter aan de haal mag. Maar ik ben moe en heb Pieter maar weinig te melden. Dan ben ik in Swalmen en duik een terras op voor een koud biertje. Een echtpaar vraagt of ik Pieterpadder ben en we raken aan de praat. Dan blijken zij op hetzelfde adres te slapen. Zij is psychiatrisch verpleegkundige bij de jellinek kliniek. Leuk een raakvlak. Vanavond zijn we dan ook met zijn drietjes gaan eten. Wat een fijne dag. Bert en ik hebben telefoonnummers uitgewisseld. Misschien lopen we nog een keer een stukje samen op. Morgen verder naar Montfoort. En dan weer wat meer aandacht voor Pieter en zijn schatten aan schoonheden die hij aan me heeft geopenbaard.